Kontaminanti iz plastičnih mikrotubica iskrivljuju rezultate UV mjerenja

Skorašnja studija naglasila je opasnost od uvećanih rezultata mjerenja nukleinskih kiselina ili protein analiziranih UV spektrofotometrijom, zbog kontaminanata koji se ispiru iz plastičnih mikrotubica u rastvor uzorka.

Plastične tubice, kao što su “tubice za mikrocentrifugu” koje se koriste za spremanje i manipulaciju biološkim uzorcima sadrže kompleksne polimerne materijale i više hemijskih aditiva. Ovi aditivi uključuju dodatke kao što su hemijski antioksidansi, agensi protiv vlage, biocide i stabilizatori UV svjetla. Plastični materijali mogu sadržati i druge nisko molekularne hemikalije kao što su rezidualni monomer koji nisu ušli u reakciju i degradacioni polimerni produkti. Mikrotubice koje proizvode brojni proizvođači su među najviše upotrebljavanim materijalima u labortorijama molekularne biologije.

Pošto su prethodne studije pokazale da se aditivi i druge hemikalije mogu mogu isprati iz plastike u okruženje, istraživači sa Texas State University su proučavali efekat takvih kontaminanata na spektrofotometrijska mjerenja, provedena na uzorcima smještenim u takvim tubicama.

Objavili su u aprilu 2010 u žurnalu BioTechniques da je normalno korištenje labortorijskih mikrotubica uzrokovalo ispiranje hemikalija koje apsorbiraju svjetlost u biološke uzorke i tako interferiralo sa spektrofotometrijskim mjrenjima. Isprani hromofori jako su absorbirali UV svjetlo između 220 nm i 280 nm, što su dužine koje se normalno koriste za detekciju i kvantifikaciju protein i DNA. Neke standardne laboratorijske tehnike, uključujući sonikaciju i PCR, su posebno efektivni uzročnici ispiranja. Veličina povećanja apsorbance je zavisila od vremena izloženosti i načina grijanja, sa najvećim povećanjem nakon što su tubice bile zagrijane na temperaturu 37 ili više stupnjeva C. Masena spektrometrija je otkrila da su vodene otopine spremljene u mikrotubice akumulirale kompleksnu mješavinu ispranih hemikalija sa molekularnom masom između 200 Da i 1400 Da. Ispiranje je bilo uobičajeno svojstvo svih komercijalno dostupnih marki mikrotubica, indicirajući perzistentni izvor grešaka u detekciji biomolekula i mjerenju koncentracije.
“Iznenađuje činjenica da ispiranje hemijskih aditiva, koji apsorbiraju svjtlost na istim valnim dužinama kao DNA i proteini, nije bilo ranije opisano, jer je tako sveprisutno kod komercijalno dostupnih plastičnih tubica, a biohemičari koriste ove tubice decenijama.”, rekao je prvi autor Dr. Kevin Lewis, professor hemije i biohemije na Texas State University.

“Neki proizvođači su već počeli nudity tubice koje sadrže manje aditiva”, kaže Dr Lewis. “Mi sada koristimo polipropilenske tubice sa manje aditiva koje su za sada najbolji način za smanjenje grešaka u mjerenju, zbog ispiranja.

Labmedica 05.05.2010

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*