Krvni marker povezan sa rakom pankreasa

Rizik od raka pankreasa može biti vezan za razlike u dužini telomera koje su na krajevima hromozoma u krvnim stanicama.

Telomere održavaju stabilnost gena i skraćuju se tokom godina kada se stanice dijele. Ljudi iste hronološke dobi mogu imati znatno različite dužine telomera, što znači da neke ljudske stanice mogu biti posmatrane kao biološki starije od stanica drugih ljudi iste dobi.

Naučnici na Univerzitetu u Wisconsinu Carbone Cancer Center (Madison, WI, SAD) uzeli su uzorke krvi od više od 1500 ljudi, 499 od njih sa dijagnozom raka pankreasa, a 963 njih je bilo kontrolna grupa bez raka na Klinici Mayo (Rochester, MN, SAD).

Naučnike je interesirala dužina telomera koje se nalaze u bijelim krvnim stanicama i našli su direktnu vezu sa rizikom od raka pankreasa. Dužina telomera izmjerena je u leukocitima periferne krvi koristeći kvantitativnu real-time lančanu reakciju polimeraze (qPCR) kod pacijenata sa rakom pankreasa i kontrolama bez raka. Rezultati su izračunati pomoću logističkog uopćenog aditivnog modela (GAM) podešenog za više varijabli.

Istraživači zapažaju važnu nelinearnu povezanost između dužina telomera u perifernim krvnim uzorcima i rizik za rak pankreasa. Rizik je bio manji kod onih sa dužim telomerama u poređenju sa pacijentima sa kraćim telomerama u rasponu od 1-90 percentila telomerne dužine. Skraćene telomere u krvnim stanicama su znale biti povezane sa drugim tipovima kancera, uključujući rak debelog crijeva.

Autori su zaključili da su kratke telomere u perifernoj krvi povezane sa povećanim rizikom za kancer pankreasa preko većine distribuiranih dužina, ali ekstremno duge telomere takođe mogu povezane sa povećanim rizikom. Halcyon G. Skinner,PhD, MPH, glavni autor, rekao je, „Mi znamo da su ljudi s mnogim faktorima koji su klasično nezdravi također imaju tendenciju da imaju kraće telomere. Oni koji su imali stresan život, koji su bili izloženi upalama, imaju slabu kontrolu glukoze i puše cigarete imaju tendenciju da imaju kraće telomere, a to može stvoriti osnovu za oštećenje gena”. Studija je objavljena 23. oktobra u časopisu Cancer Epidemiology Biomarkers and Prevention.

Be the first to comment

Leave a Reply